วันที่ฉันหาฝันจนเจอ ๑

posted on 07 Dec 2009 17:16 by vampireassistant-13 in Diary

ไม่ได้อัพบล็อกนานเท่าไรแล้วนะเรา

ไม่รู้เหมือนกัน

" เพราะมันไม่ใช่ประเด็น "

 

เฮ้อ ~~ คิดถึงบล็อกตัวเองมาก ๆ เลย

ถึงธีมมันจะซ้ำซาก เพราะ ไม่เคยเปลี่ยนเลยก็ตาม

ฮ่า ๆ

 

วันนี้หวานรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

ขอถือเป็นฤกษ์งามในการอัพบล็อกก็แล้วกันนะคะ

 

ก่อนหน้านี้เป็นเวลาหลายปีมาแล้ว

ตั้งแต่สมัยยังอยู่ประถม

หวานก็รู้ตัวมาตลอดว่า

" ชอบเรียนภาษามาก ๆ "

 

ตั้งแต่ ป.1 หวานก็รักภาษาไทยแล้วนะ

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ คุณครูที่สอนท่านใจดีและเข้าใจเด็กด้วยมั้ง

เลยส่งผลให้หวานชอบวิชานี้เอามากเลย

 

แต่พอลองนึกดูดี ๆ ย้อนกลับไปตั้งแต่สมัยอนุบาลนู้นเลย

ก็เริ่มจะรู้ตัวบ้างแล้วนะว่าชอบเรียนภาษา

รู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นตัวอักษร

ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นหนังสือ

แค่ข้อความที่อยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ ก็ดึงดูดความสนใจเราได้แล้ว

อะไรผ่านเข้าสายตามา อ่านหมด

ไม่สิ อันที่จริงออกแนวเดินเข้าหามากกว่า

 

จำได้ว่าตอนอยู่อนุบาลหนึ่ง

ทุกครั้งที่ไม่ได้เล่นชิงช้าหรือม้าหมุนอยู่ในสนามเด็กเล่น

หวานมักจะเดินไปตามระเบียงอาคาร

แล้วก็อ่านป้ายที่ติดอยู่ตามหน้าห้องเรียนว่าเขาเขียนอะไรบ้าง

ไม่ได้มีอะไรมากมายหรอกค่ะ

 

" ห้อง อ.2/8 คุณครูชมพูนุช  นุชสุคนธ์ "

 

พออ่านจบไปป้ายหนึ่ง ๆ ก็จะยิ้มแป้น ด้วยความดีใจ

พร้อมกับนึกชมตัวเองว่า เก่งเหมือนกันนี่เรา 

เป็นแบบนี้มาตลอด

 

ส่วนเวลาอยู่ในห้องเรียน

พอถึงวิชาภาษาอังกฤษกับภาษาไทย

ทุก ๆ คาบ อาจารย์ก็จะมีคำศัพท์มาให้อ่าน

แล้วหวานก็จะกระตือรือร้นเอามาก

มากจนเกินเหตุ

ชนิดที่ว่าพอเพื่อนอ่านช้าหรืออ่านไม่ได้ ก็จะแอบหงุดหงิดเล็ก ๆ

เพราะ มันทำให้ได้อ่านคำต่อไปช้าลง

เป็นถึงขนาดนั้นเลย = =''

( เด็กอะไรวะโรคจิต )

 

และแล้วพอขึ้น ป.1

เด็กคนนี้มันก็ฉายแววพิลึก ๆ ออกมาที่ทำให้ผู้ใหญ่อึ้ง ทึ้ง เสียว และ เห่อ = =''

เรื่องมันแค่หวานเริ่มอ่านภาษาอังกฤษได้อะ

แบบไม่ใช่แค่คำที่รู้จักไม่กี่ตัวนะ

แต่เป็นบทความอ่ะ อ่านได้คล่องเลย

สำเนียงอาจจะห่วยบ้างหรือห่วยมาก ๆ แต่ก็ถือว่าอ่านได้

( เรื่องสำเนียงช่างหัวมันเต๊อะ  ขนาดตอนนี้โตเป็นควายแล้วก็ยังห่วย )

 

คราวนี้มันก็ไปเตะตาผู้ใหญ่เข้า

พี่ ๆ น้า ๆ ข้างบ้านนี่ตัวดีเลย

ชอบลองของ

จะมีพี่อยู่คนหนึ่งชื่อ " พี่ยุ้ย "

จะชอบมา ชี้นกชี้ไม้  เอ่อ ชี้ป้ายให้อ่าน

" หมูหวาน ๆ คำนี้อ่านว่าอะไร "

" หมูหวาน ๆ แล้วคำนี้ล่ะ "

บางทีมาเป็นบท ๆ เลย

เอ่อ . . แรก ๆ มันก็สนุกดีหรอกนะ

ได้โชว์พาวดี  ฮ่า ๆ

พออ่านได้ก็จะโดนชมว่าเก่งจัง พี่ยังอ่านไม่ได้เลย

บลา ๆ

 

แต่พอนาน ๆ ไป . . อิหวานมันก็เริ่ม . .

 

" เบื่อ "

 

ก็ถามกันทุกครั้งที่เห็นหน้าเลยอ้ะ

จำได้ว่าหลัง ๆ หวานเริ่มขยาดที่จะเดินผ่านหน้าบ้านพี่ยุ้ยไปเลย

ฮา . .

แต่ก็มีความสุขดีนะที่เค้าสนใจเราอ่ะ

วัน ๆ หนึ่ง เดินหน้าบ้านเนี่ยเท้าแทบไม่ติดพื้นเลย

 

จนกระทั่งวันหนึ่ง . .

คุณครูประจำชั้นห้องหวานที่ชื่อ " ครูพี่ดา " ก็เรียกหวานไปคุยตามปกติ

ที่บอกว่าปกติ เพราะ เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วที่หวานจะคุยกับครู

เพราะ หวานค่อนข้างสนิทกับครูพี่ดาอยู่แล้ว อย่างที่บอกว่าท่านใจดี

แล้วยังสอนห้องหวานหลายวิชาเลยด้วย เจอกันเกือบทั้งวัน

ส่วนอีกเหตุผล . . 

หวานว่าเด็กที่ชอบภาษาทุกคนแหละ อ่ะ ไม่ทุกคนเหรอ ส่วนใหญ่ก็ได้

จะเป็น เด็กพูดมาก บ้าน้ำลาย

ฮ่า ๆ

 

พอหวานนั่งลงกับพื้นตรงหน้าครูปุ๊บ

ครูก็พูดว่า

" หวาน ครูฝากลูกไปถามพ่อกับแม่ด้วยนะ

ว่าครูฝากถามว่าอยากให้หวานพาสชั้นหรือเปล่า "

หวานก็งง อะไรหว่า พาสชั้น เหมือนขนมชั้นรึเปล่าน้อ ?

ก็เลยถามอาจารย์ไป . . คำตอบที่ได้กลับมา คือ

" หวานไม่ต้องเรียนป.1 แล้วนะ . . "

ห๊ะ ไม่ต้องเรียนป.1 แล้ว ครูจะให้หวานออกหรอเนี่ย?

แต่ครูยังพูดไม่จบ . .

" . . ครูหมายถึงให้หวานไปเรียนป.2 ตอนนี้ได้เลยน่ะจ้ะ

ลองไปถามพ่อแม่ดูนะ ว่าอนุญาตไหม  "

แล้วครูก็ย้ำว่าอย่าลืมกลับไปถามให้ได้นะ เรื่องสำคัญ

 

ขากลับบ้านเย็นนั้นก็รีบบอกพ่อเรื่องนี้ตั้งแต่อยู่ในรถเลย

แล้วก็ถามพ่อซ้ำ ๆ ตามประสาเด็กว่าพาสชั้น คือ อะไร

แล้วพ่อจะให้ไหม พ่อก็บอกว่าก็ดีเหมือนกันนี่

จะได้จบเร็วขึ้นอีกปี

แต่แล้วก็บอกให้กลับไปถามแม่ที่บ้านเอาอีกที

หวานก็บอกแม่เหมือนเดิมกับที่เคยบอกพ่อไปแล้ว

แม่ก็มีท่าทางดีใจ แล้วก็บอกว่าแล้วแต่หวานสิ

หวานอยากรีบเรียนป.2 เลยไหมล่ะ แม่ตามใจลูกนะ

 

หวานก็นั่งคิด นอนคิด คลานคิดอยู่นาน

จนในที่สุดก็ตัดสินใจได้ว่า

" ไม่อ๊าว ว ววววว "

เหตุผล . . ง่ายมาก ง่ายจริง ๆ

ตามประสาเด็กที่มักจะตัดสินใจอะไรตามใจ

" อยากอยู่กับเพื่อนง่า  เดี๋ยวไม่ได้อยู่กับเพื่อน "

( ไม่อยากอยู่กับคนแก่ด้วย )

ปัญหาคือหวานเป็นเด็กติดเพื่อนมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วน่ะ

แก้ไม่หายซักที

แม่ก็ตกลง ไม่ได้ว่าอะไร

 

วันรุ่งขึ้นก็เลยปฏิเสธคุณครูไป

คุณครูก็ไม่ว่าอะไร เพียงแต่บอกว่าเสียดาย ๆ เท่านั้น

หลังจากนั้นหวานก็เลยใช้เวลาอย่างสนุกสนานเต็มที่กับเพื่อน ๆ

เฉกเช่นเด็กป.1 โดยทั่วไป

อาจจะต่างออกไปตรงที่ว่าเป็นเด็กป.1ที่ชอบเล่นเป็นนางฟ้า

หรือไม่ก็โพสท่านางงามแข่งกันเท่านั้น

เขียนถึงตรงนี้ก็ให้รู้สึกคิดถึงความหลังขึ้นมาทันที

 

ยังไม่ทันเฒ่าชะแร แก่ชรา หวานก็เริ่มโหยหาความหลังแล้วหรอเนี่ย

เฮอะ ๆ

 

เขียนเพลินไปหน่อย

เรื่องยังไม่ทันเข้าสู่ไคลแมกซ์ก็ปาไปหลายองก์ซะแล้ว

หวานยังมีเรื่องที่อยากจะเล่าอีกเยอะเลย

และที่สำคัญมันเป็น " เนื้อ ๆ " ซะด้วย

ที่ผ่านมาก่อนหน้านี้แค่น้ำ ๆ = =''

เอาเป็นว่าหวานขอค้างไว้เท่านี้ก่อนแล้วกันนะคะ

แล้วค่อยมาเขียนต่อคราวหน้า

 

ปอลอ.อย่าบอกว่าไม่อยากอ่านนะ

ปอลิง.เพราะ ถึงบอกอย่างนั้น อิหวานก็มิแคร์สื่อค่ะ

 

แล้วพบกันใหม่นะคะ  : )

 

 

 


edit @ 11 Dec 2009 12:14:16 by VampMazter - XIII

Comment

Comment:

Tweet

คิดจะอัพมั้ยเนี่ยเทอ = =

ขอสาดดด หน่อย
ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#18 By iMagaZiin3+ on 2010-04-14 15:29

อ่านไปอ่านมา คิดถึงเรื่องเก่าๆเหมือนกันแฮะ



ว่าแต่..

เมื่อไหร่จะมาต่อยะ !!

#17 By iMagaZiin3+ on 2010-01-18 23:46

อะ อนุบาล 1 ก็อ่านชื่อครูได้แล้วเหรอคะเนี่ย double wink เก่งมากๆ เลยค่ะ

นี่ขนาดยังไม่เข้าไคลแมกซ์นะเนี่ย sad smile
เออ !


เก่งดีนะยะแก ^^

เชื่อว่าแกเก่งภาษาจริง ๆ


แค่น้ำๆก็พล่ามได้เป็นหน้าแล้ววว ว.. :)

ธล.(ธัญชนกลิขิต) เนี่ย ยย ! ได้ฤกษ์เมนท์ให้แกครั้งแรก

#15 By ธัญชนก (118.173.165.24) on 2009-12-30 22:37

เหอๆๆๆ

น้ำหรอเนี่ยย embarrassed

แต่ผมไม่ชอบภาษาอ่ะ

ภาษาอังกฤษ ยิ่งแล้วใหญ่เลยย sad smile

#14 By ไส้ติ่ง on 2009-12-28 20:16

เข้ามาบอกว่าเปิดบ้านละเน้อ

#13 By ryugu on 2009-12-13 11:37

อันนี้ยังน้ำ ๆ อยู่เหรอคะ 55 5 sad smile

#12 By DAYDREAM on 2009-12-12 19:01

แค่น้ำนะเนี่ยะ เนื้อจักขนาดไหน

ปล.เม้นท์ที่เม้นท์ไว้ไปตามอ่านได้เยอะ จักตอบไว้ในเรื่องเดิม (เพราะถามมาหลายเรื่อง มาเม้นท์กลับที่บล็อกสงสัยงงตายห่ะ)

เจริญธรรม ฯ

#11 By Dhammasarokikku on 2009-12-11 20:47

เอ๋าซะงั้น sad smile

#10 By ryugu on 2009-12-10 14:41

ปูเสื่อรอๆbig smile
confused smile
นี่แค่น้ำๆเรอะ-*-
รออ่านเนื้อๆดีกว่าๆcry

#9 By นายสุกี้ on 2009-12-09 20:17

นี่แค่ออร์เดิร์ฟสินะคะ

#8 By Daughter Of Sparda on 2009-12-09 20:15

ว้าววว ขอสนับสนุนเด็กฉลาดชาติเจริญ

ชอบที่เขียนมานะ พี่ว่ามันทำให้คิดได้ว่าเริ่มแรกของความขยันก็คือ ความชอบ และความขยันมุมานะมากกว่าคนอื่นนี่แหล่ะ แล้วผลที่ได้รับก็เหมาะสมกับตัวน้องแล้วจริงๆ

มาเทียบกันแล้วอายจัง ตอนอนุบาลพี่ยังเอาแต่เล่นนางเงือกน้อยอยู่เลยค่ะ open-mounthed smile

ปล.น้องจะสอบเข้าสายอะไร?ถ้าหากจะเข้าสายภาษาก็ปรึกษาได้นะจ๊ะ(พี่อยู่ศิลป์-ญี่ปุ่นน้า)
ปล.สู้ๆนะ ทั้งเรื่องเรียนแล้วก็ทุกๆเรื่องเลย ขยันและตั้งใจไม่ว่าเรื่องไหนๆก็ต้องสำเร็จด้วยดีแน่นอน

#7 By mindfulness on 2009-12-09 13:39

อะไรเนี่ย.. ทิ้งไว้ให้อยากแล้วจากไป sad smile

#6 By clock on 2009-12-07 22:01

แห่ะๆ ยังไม่เข้าเรื่องเหรอ sad smile
อ้าว...ยังไม่เข้าเรื่องเหรอconfused smile

#4 By wesong on 2009-12-07 19:11

อัพบล็อคซะทีนะยะหมูเค็ม
รอมาตั้งนาน

รีบมาต่อ อยากรู้ว่าจะอัพเรื่องรัยบ้าง อิ๊ ๆ

#3 By iMagaZiin3+ on 2009-12-07 19:03

ฉันเองง ..หวาน


กมลฉัตรร* 55

#2 By MAI - (117.47.182.108) on 2009-12-07 18:46

ว้าวว อิหวาน..

เก่งเลือกได้ * *

#1 By (117.47.182.108) on 2009-12-07 18:46

VampMazter - XIII View my profile